قانون حمایت خانواده

قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۹۱/۱۲/۰۱ یکی از مهم‌ترین قوانین مربوط به حقوق خانواده در ایران است. این قانون در جهت حمایت از خانواده و تحکیم بنیان آن و همچنین صیانت از حقوق زن و فرزند در خانواده وضع شده است.

برخی از مهم‌ترین احکام قانون حمایت خانواده عبارتند از:

• تشکیل دادگاه خانواده: به موجب این قانون، در هر حوزه قضایی که دادگاه عمومی حقوقی وجود دارد، یک شعبه یا بیشتر به عنوان دادگاه خانواده تشکیل می‌شود. صلاحیت رسیدگی به دعاوی خانوادگی از جمله طلاق، رجوع، فسخ نکاح، نفقه، حضانت فرزند، مهریه، الزام به تمکین و امثالهم در صلاحیت دادگاه خانواده است.
• شروط نکاح: به موجب این قانون، نکاح باید بر اساس شرایطی از جمله رضایت زوجین، بلوغ، سلامت عقلی، کفو بودن زوجین و سایر شرایط مقرر در قانون مدنی باشد.
• مهریه: به موجب این قانون، عندالزوجین مهریه تعلق می‌گیرد. مهریه می‌تواند به صورت نقدی، سکه، ملک، یا سایر اموال باشد. در صورت عدم تعیین مهریه در عقد نکاح، مهرالمثل به زن تعلق می‌گیرد.
• نفقه: به موجب این قانون، شوهر مکلف است نفقه زن خود را به او پرداخت کند. نفقه شامل تمام نیازهای زن از جمله خوراک، پوشاک، مسکن و اثاثیه منزل می‌شود.
• حضانت فرزند: به موجب این قانون، حضانت فرزند تا سن هفت سالگی با مادر است. پس از سن هفت سالگی، حضانت فرزند با پدر است، مگر اینکه دادگاه خلاف آن را تشخیص دهد.
• طلاق: به موجب این قانون، طلاق به دو دسته طلاق رجعی و طلاق بائن تقسیم می‌شود. در طلاق رجعی، زوج تا چهار ماه حق رجوع دارد. اما در طلاق بائن، رجوع برای زوج ممنوع است.
• ارث: به موجب این قانون، سهم زن و فرزند در ارثیه افزایش یافته است. به عنوان مثال، سهم زن در ارث شوهر، یک هشتم از اموال او است.

قانون حمایت خانواده در جهت حمایت از خانواده و تحکیم بنیان آن و همچنین صیانت از حقوق زن و فرزند در خانواده گام مهمی برداشته است. این قانون با ایجاد تحولات در قوانین قبلی، حقوق زن و فرزند را در خانواده تا حد زیادی ارتقا داده است.